| Potęga jednostek politycznych w oczach polskich grup eksperckich w latach 2003-2011 |
 |
 |
 |
| poniedziałek, 12 grudnia 2011 09:14 |
|
Stosunki między jednostkami politycznymi są stosunkami między ludźmi – mają one charakter współpracy bądź walki. Z tego powodu część ludzi zajmuje się działalnością produkcyjno-usługową zorientowaną na okres pokoju, a część -zorientowaną na okres wojny. Zdolność do działania odzwierciedla moc ogólna, natomiast zdolność do walki (obrony) – moc wojskowa. Oto wyniki badań nad potęgą postrzeganą przez wybrane grupy eksperckie. Wprowadzenie Poniżej prezentuję wyniki badań nad potęgą postrzeganą przez wybrane grupy eksperckie. Wszystkie badania zostały wykonane przeze mnie osobiście w latach 2003-2001 po przeprowadzeniu co najmniej 4 godzin zajęć, poświęconych zagadnieniu rozumienia i pomiaru potęgi państw. Badani otrzymywali wykaz 40 państw (jednostek politycznych), który w omawianym okresie ulegał nieznacznym zmianom. Zadaniem ankietowanych było uszeregowanie jednostek politycznych w kolejności od największej potęgi do najmniejszej. Od 2007 r. poszerzyłem zakres badania – oprócz wskazania kolejności jednostek politycznych zadaniem respondentów było określenie charakteru potęgi ze względu na trzy grupy czynników: polityczno-militarne, gospodarcze i demograficzno-przestrzenne. Podział ten nawiązywał do struktury mojego modelu szacowania potęgi państw [1]. Dążyłem do tego, był on jak najbardziej syntetyczny. Wyszedłem z założenia, wg którego ocena potęgi jednostki politycznej musi uwzględniać to, co jest nieodłącznie związane z jej istnieniem i funkcjonowaniem, tzn. ludzi, działających na określonej przestrzeni i w określonym czasie, reprezentujących określone umiejętności organizacyjno-produkcyjne (czy też zdolności do zbiorowego działania; innymi słowy – chodzi o zdolność do przetwarzania materii, energii i informacji). Jak widać z powyższego, model ma charakter aprioryczny, dedukcyjny, a nie empiryczny. Stosunki między jednostkami politycznymi są stosunkami między ludźmi – mają one charakter współpracy bądź walki. Z tego powodu część ludzi zajmuje się działalnością produkcyjno-usługową zorientowaną na okres pokoju, a część -zorientowaną na okres wojny. Zdolność do działania odzwierciedla moc ogólna, natomiast zdolność do walki (obrony) – moc wojskowa. Moc ogólną i moc wojskową odzwierciedlają poniższe modele: Po = D0,652 × L0,217 × p0,109 Pr = W0,652 × S0,217 ×p0,109 Oznaczenia: Zmienne przyjęte w modelu pełnią różne funkcje. Produkt krajowy brutto (D) jest miarą umiejętności organizacyjno-produkcyjnych społeczeństwa (wskaźnik jakościowy), podczas gdy liczba ludności oraz powierzchnia terytorium są głównie wskaźnikami ilościowymi. Wydatki wojskowe w modelu pełnią trzy funkcje: a) reprezentują część umiejętności organizacyjno-produkcyjnych, ukierunkowaną na zaspokajanie potrzeb obronnych; b) odzwierciedlają charakter polityki państwa; c) stopa wydatków wojskowych odzwierciedla napięcie woli narodu do obrony/agresji. Liczba żołnierzy służby czynnej również odzwierciedla charakter polityki państwa (mała armia zawodowa czy powszechny pobór), a w połączeniu z wielkością wydatków wojskowych pośrednio informuje o jej jakości. Charakterystyka grup eksperckich A – studenci III roku stosunków międzynarodowych (studia dzienne jednolite, tzn. pięcioletnie); była to najbardziej jednolita pod względem wieku, zainteresowań i wykształcenia grupa ekspercka. B – słuchacze Zaocznego Podyplomowego Studium Obronności Państwa, Akademia Obrony Narodowej; grupa zróżnicowana pod względem wieku, rodzaju wykształcenia, doświadczenia zawodowego i struktury płci (zdecydowana przewaga mężczyzn), część osób związana była z instytucjami obronnymi. C – słuchacze kursu dla attache wojskowych – grupa dość jednorodna (wyłącznie oficerowie starsi płci męskiej). D – słuchacze Podyplomowego Studium Bezpieczeństwa Narodowego, Uniwersytet Warszawski; grupa niejednorodna pod względem wieku, rodzaju wykształcenia, doświadczenia zawodowego i struktury płci (przewaga mężczyzn), część osób związana była z instytucjami obronnymi. E – studenci I roku magisterskich studiów uzupełniających (studia dzienne); grupa dość jednorodna pod względem wieku, zainteresowań i wykształcenia. F – studenci I roku magisterskich studiów uzupełniających (studia wieczorowe); grupa dość jednorodna pod względem wieku, zainteresowań i wykształcenia. G – grupa studentów różnych wydziałów uczestnicząca w tzw. zajęciach ogólnouniwersyteckich, poświęconych metodologii badania stosunków międzynarodowych (przewaga studentów stosunków międzynarodowych). Wyniki badań Wyniki badań zawiera Tabela 1. Obejmuje ona 26 jednostek politycznych z wykazu, liczącego 40 państw. Od 2008 r. (w jednym badaniu), a od 2009 r. we wszystkich badaniach dołączyłem Unię Europejską. (materiał do pobrania w pdf) Przytoczone wyniki badań wskazują, że uśredniona pozycja jednostek politycznych w oczach ankietowanych grup eksperckich nie przeczy ogólnym wyobrażeniom czy intuicji. Pojawiają się jednak liczne rozbieżności we wskazaniach. Dotyczy to np. pozycji Pakistanu, Szwajcarii, Arabii Saudyjskiej, Ukrainy. Potrzebne są badania porównawcze nie tylko między grupami eksperckimi, ale przede wszystkim między wynikami badań ankietowych a wynikami, uzyskanymi na podstawie modeli formalnych. Mogłyby one pokazać sposób postrzegania potęgi (pozycji) jednostek politycznych, charakterystyczny dla poszczególnych grup. Uwagi końcowe Układ sił jest najważniejszą cechą każdego systemu międzynarodowego (Raymond Aron). Aby go zidentyfikować, można wykorzystywać różnorodne modele formalne oraz opinie ekspertów. Wartościowe mogą się okazać także badania innych grup społecznych (np. polityków, naukowców, a nawet zwykłych ludzi). Porónaj wyniki badań z programem "Potęgi państw", wykonanym na podstawie innej formuły profesora Mirosława Sułka. ______________________________________________________________ Dodaj do:
|
